.

با اینکه نت قطعه اما مصرف داده نشون میده که امروز ۸۰۰ مگ  اینترنت استفاده کردم. نهایتا هی اومدم بلاگ اسکای و تلگرام که هیی کانکتینگ تو پروکسی رو نشون میده. الان این حجم نت برای چی استفاده شده الله اعلم. 

نمیدونم واقعا چه خبره. نمیفهمم 

دلم به حال خودمون، مردم، ادمای اسیر این مرز و بوم میسوزه 

وضعیت مضخرف

باورم نمیشه واقعا اونقدر ادم احمق درو و برم هست که از قطعی اینترنت راضی هستن و فقط صرفا چون کارتخوان ها کار میکنه و همراه بانک پس به نظرشون دیگه نیازی به اینترنت بین الملل ندارند. 

به قول نمیدونم کی مردم همیشه ارزوی ازادی رو دارند. اما حتی نمیتوانند ازادی را تصور کنند چون اصلا تجربه ازادی را نداشته اند.

Change

بعد قطعی اینترنت و این وضعیت مزخرف اینجا اخرین جایی هست که بهش پناه میارم. امیدوارم که حالمون از این خراب تر نشه و فقط به فکر کسایی هستم که ممکنه گیر بیفتن. نگران جوونا و مادرپدرایی که چشم به راه هستن. 

میترسم بازم زمان بگذره و ما پوست کلفت تر بشیم.

 مدت زمان زیادیه که چیزی ننوشتم. اونقدر اتفاقای جورواجور تو زندگیم افتاده. اونقدر درگیر درس و دانشگاه و اتیلا هستم که الان که داشتم نوشته های قبلی خودم رو میخوندم اصلا افکار خودمو درک نمیکردم .

خونه

همیشه دوست داشتم که یه خونه داشته باشم یا داشته باشیم. خونه یعنی جایی که از فشار و استرس بیرون بهش پناه ببری نه اینکه ازش فرار کنی. از ادماش از محیطش. ما هیچوقت خونه ای نداشتیم که ازش فراری نباشیم‌. 

17 بهمن

صدای نفس های ادم ها ازارم میدهد. چطور میتوانند اینقدر ارام و اسوده بخوابند و نفس های عمیق بکشند. 

باید منتظر تغییرات بیشتر تو زندگیم باشم. تغییراتی که شاید زیاد باب میل من نباشند. چاره ای نیست از این راه گذر باید کرد. 

کاش ادم مناسب این راه باشم.